Flow

Flow is zo’n woord dat vaak wordt gebruikt alsof het iets spiritueels is. Iets wat je overkomt als de omstandigheden perfect zijn, als je alles al op orde hebt.

Maar flow ontstaat juist in de beweging. Wanneer je aandacht samenvalt met wat je doet. Je bent niet meer bezig met hoe het eruitziet, of het goed genoeg is, of wat een ander ervan vindt. Je bent erin. Je merkt het aan de tijd die vervaagt. Aan de vanzelfsprekendheid waarmee je de handelingen verricht. Alsof iets je leidt, zonder dat je het hoeft te bedenken.

Toch proberen we flow vaak te controleren. We creëren de juiste stemming, de juiste omstandigheden. Maar daarmee zetten we onszelf eigenlijk buitenspel. Want flow laat zich niet afdwingen, flow laat zich uitnodigen.

En die uitnodiging begint met een eerste beweging. Een zin op papier. Een penseelstreek. De eerste regels van een nieuw lied. Een idee dat nog niet af is. Juist dat onaffe is de ingang.

Wat vaak in de weg zit, is niet gebrek aan talent of tijd, maar de drang om het meteen goed te doen. Om controle te houden. Om te zorgen dat iets lukt. Maar flow vraagt aanwezigheid. En een bereidheid om vanuit "niet weten" te werken.

Misschien is flow minder iets wat je zoekt en meer iets wat je overkomt zodra je stopt met proberen. Zodra je je aandacht geeft aan wat je doet. Zodra je begint, zonder garantie.Zodra je jezelf toestaat om iets te laten mislukken, om het proces belangrijker te vinden dan het product. Flow begint waar controle eindigt.